Telemedycyna w Polsce

Telemedcyna w Polsce jeszcze raczkuje. Jest to związane z brakiem informatyzacji państwowej służby zdrowia, placówek medycznych, całej administracji i archaicznego modelu opieki zdrowotnej.

W temacie e-zdrowia radzi sobie natomiast sektor prywatny, pomimo braku dofinansowanie do usług telemedycznych z Narodowego Funduszu Zdrowia. Prywatne ZOZy na własną rękę i za własne środki inwestują w nowoczesna rozwiązania telemedyczne, rozwijając w ten sposób sektor opieki mobilnej. Samodzielnie wprowadzają mobilną opiekę kardiologiczną, teleopiekę, audiowizualne konsultacje lekarskie i umożliwiają wymianę dokumentów medycznych drogą elektroniczną.

W parlamencie dotychczas powstało wiele dokumentów i programów mających zmienić dotychczasową sytuację i zinformatyzować polską ochronę zdrowia tj. : „Strategia e-Zdrowie 2004-2006”, plan „E-Zdrowie Polska” na lata 2009-2015 lub „Strategia rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do 2013″.

Program informatyzacji ochrony zdrowia zakładały m.in:

  • rozpoczęcie internetowych szkoleń dla dzidzi i młodzieży
  • rozpoczęcie szkoleń internetowych dla personelu medycznego,
  • wprowadzenie rozwiązań podnoszących wiedzę społeczeństwa o możliwościach korzystania z elektronicznej opieki zdrowotnej i usług z zakresu e-zdrowia,
  • udostępnienie pacjentom dostępu online do danych na temat ich stanu zdrowia z dowolnego miejsca ich pobytu,
  • umożliwienie rejestracji internetowej u lekarzy,
  • umożliwieni lekarzom dokonywanie e-diagnozy, zapisywania danych pacjenta i jego historii choroby online, wymiany danych medycznych drogą elektroniczną i obrazów o wysokiej rozdzielczości z wynikami badań,
  • zmniejszenie luki informacyjnej w sektorze ochrony zdrowia,
  • informatyzację i optymalizację procesów administracyjnych w ochronie zdrowia.
Share